خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر قتل چون منی چه گماری رقیب را؟ای در جهان غریب، مسوز این غریب را
۲
دورم همی کنند ادیبان ز پیش توای حورزاده، عشق بیاموز ادیب را
۳
روی تو گر ز دور ببیند خطیب شهردیگر حضور قلب نباشد خطیب را
۴
ترسا گر آن دو زلف چو زنار بنگرددر حال همچو عود بسوزد صلیب را
صفحهٔ ۱ از ۲