خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون ندیدم خبری زین دل رنجور ترادر سپردم به خدا، ای ز خدا دور، ترا
۲
شاد نابوده ز وصل تو من و نابودهتوجفا کرده و من داشته معذور ترا
۳
صورت پاک ترا از نظر پاک مپوشکه به جز دیدهٔ پاکان ندهد نور ترا
۴
گر ز دیدار تو آگاه شوند اهل بهشتسر مویی نفروشند به صد حور ترا
صفحهٔ ۱ از ۲