خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من چه گویم جفا و جنگ ترا؟جرم رهوار و عذر لنگ ترا؟
۲
ز دل و جان نشانه ساخته‌امناوک چشم شوخ شنگ ترا
۳
ای نوازش کم و بهانه فراخلب لعل و دهان تنگ ترا
۴
صلح را خود ببین که ما چه کنیم؟که به جان می‌خریم جنگ ترا
صفحهٔ ۱ از ۲