خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه هفته‌ایست، نه ماهی، که رفته‌ای زبر مانهفته نیست کزین غم چه دیده چشم تر ما
۲
زمان ما به سر آورد درد عشق تو، جاناهنوز تا غم هجران چه آورد به سر ما؟
۳
بدان کمر نرسد دست من، ولی برساندمحبت تو سرشک دو دیده بر کمر ما
۴
لبت که از همه گیتی پسند ماست، نگه کنکه راحت همه گشت و جراحت جگر ما
صفحهٔ ۱ از ۳