خلوتی با اوحدی مراغهای
غزل شمارهٔ ۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای غم عشق تو یار غار ماجز غمت خود کس نزیبد یار ما
۲
کار ما با غم حوالت کردهاینی، به اینها برنیاید کارما
۳
در ازل جان دل به مهرت داد و اینتا ابد مهریست بر رخسار ما
۴
ما همان اقرار اول میکنیمگر دو گیتی میکنند انکار ما
صفحهٔ ۱ از ۳