خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یا بپوش آن روی زیبا در نقابیا دگر بیرون مرو چون آفتاب
۲
بند کن زلف جهان آشوب راگر نمی‌خواهی جهانی را خراب
۳
رنج من زان چشم خواب‌آلود تستچون کنم، کندر نمی‌آید ز خواب؟
۴
زلف را وقتی اگر تابی دهیآن تو دانی، روی را از من متاب
صفحهٔ ۱ از ۳