خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
امروز چون گذشتی برما؟ عجب، عجب!ماه نوی که گشتی پیدا، عجب، عجب!
۲
خوبت رخست و زیبا، بنشین، نکو، نکوشاد آمدی و خرم، فرما، عجب، عجب!
۳
بخت من و من آسان با تو؟ بیا، بیاخوی تو و تو ساکن باما، عجب، عجب!
۴
چونت ز دل برآمد، جانا که بی‌رقیببر من گذار کردی تنها؟ عجب، عجب!
صفحهٔ ۱ از ۲