خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا دل ما با تو کرد روی ارادتهیچ نیاید ز ما مخالف عادت
۲
گر چه کم ما گرفته‌ای تو ز شوخیعشق تو افزون شدست و مهر زیادت
۳
رنگ سلامت ندیدم و رخ شادیاز برمن تا برفته‌ای به سعادت
۴
آنکه ز درد جدایی تو بمیردزنده نداند شدن به حشر و اعادت
صفحهٔ ۱ از ۳