خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون گشت با تو ما را پیوند دل زیادتگر هجر ما، گزینی، دوری ز حسن عادت
۲
شبهاست تا دلم را تب دارد از غم توآه! از تو، گر نیایی روزی بدین عیادت
۳
طبعت به طالع ما شد تند و تیز، ارنهزین پیشتر نبودی بدمهر و بی‌ارادت
۴
عشقی که نیست برتو، حربیست بی‌غنیمتعیشی که نیست با تو، دینیست بی‌شهادت
صفحهٔ ۱ از ۲