خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ماهی، که لبش بجای جانستگر ناز کند،به جای آن است
۲
از چشم دلم نمی‌شود دورهر چند ز چشم سرنهانست
۳
گر در طلبت هزار باشندغیرت نبرم، که بی‌نشانست
۴
آن کو به یقین نبیند او راچون نیک نگه کند گمانست
صفحهٔ ۱ از ۴