خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۱۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در خرابات عاشقان کوییستوندرو خانهٔ پریروییست
۲
طوق‌داران چشم آن ماهندهر کجا بسته طاق ابروییست
۳
به نفس چون نسیم جان بخشدهر کرا از نسیم او بوییست
۴
ورقی باز کردم از سخنشزیر هر توی آن سخن توییست
صفحهٔ ۱ از ۲