خلوتی با اوحدی مراغهای
غزل شمارهٔ ۱۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا بر دوست بار نتوان یافتدل بر ما قرار نتوان یافت
۲
تا نیاید نگار ما در کارکار ما چون نگار نتوان یافت
۳
بیدهان و لب چو شکر اوعاشقان را شکار نتوان یافت
۴
گر بپرسیدنم نهد گامیجز دل و جان نثار نتوان یافت
صفحهٔ ۱ از ۳