خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۱۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق و درویشی و تنهایی و دردبا دل مجروح من کرد آنچه کرد
۲
آه من شد سرد و دل گرم از فراقبر سر کس کی گذشت این گرم و سرد؟
۳
مونسم مهرست و صحبت اشک سرخعلتم عشقست و برهان روی زرد
۴
دیده‌ای دارم درو پیوسته آبچهره‌ای دارم برو همواره گرد
صفحهٔ ۱ از ۳