خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۱۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر دم از خانه رخ بدر دارددر پی عاشقی نظر دارد
۲
هر زمان مست بر سر کوییبا کسی دست در کمر دارد
۳
یار آن کس شود، که مینوشددست آن کس کشد، که زر دارد
۴
دوست گیرد نهان و فاش کندمخلصان را درین خطر دارد
صفحهٔ ۱ از ۲