خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۱۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
طراوت رخت آب سمن تمام ببردرخت ز گل نم و از آفتاب نام ببرد
۲
غلام کیستی، ای خواجهٔ پری‌رویان؟که دیدن تو دل از خواجه و غلام ببرد
۳
همی گذشتی و برمن لبت سلامی کردسلامت من مسکین بدان سلام ببرد
۴
به هیچ چوب سرمن فرو نیامده بودغم تو آمد و از دست من زمام ببرد
صفحهٔ ۱ از ۳