خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۲۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بید بشکفت و گل به بار آمدلاله بر طرف جویبار آمد
۲
گربهٔ بید بر دریچهٔ شاخپنجه بگشود و در شکار آمد
۳
علم خسرو چمن بزدندیزک لشکر بهار آمد
۴
زان طرف لالهای سرخ برستزین طرف نالهای زار آمد
صفحهٔ ۱ از ۳