خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۲۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کرا بر تو فرستم که شرح حال کند؟به نام من ز لبت بوسه‌ای سؤال کند؟
۲
دلم قرین غم و درد و رنج و غصه شودچو یاد آن لب و رخسار و زلف و خال کند
۳
نه محرمی که لبم نامهٔ بلا خواندنه همدمی که دلم قصهٔ وصال کند
۴
نیامدست مرا در خیال جز رخ تواگر چه نرگس مستت جزین خیال کند
صفحهٔ ۱ از ۳