خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۲۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر زمان آشفته‌دل نامم کندبا دل آشفته در دامم کند
۲
چون شود راز دل من آشکاربعد ازان پوشیده پیغامم کند
۳
گر به بزم عشق بنشاند مراپاسبان خویش بر بامم کند
۴
تا نبیند دیدهٔ من روی غیربادهٔ توحید در کامم کند
صفحهٔ ۱ از ۴