خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۳۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر کسی در عشق آهی می‌کندتا نپنداری گناهی می‌کند
۲
بیدلی گر می‌کند جایی نظرصنع یزدان را نگاهی می‌کند
۳
با دم صاحبدلان خواری مکنکان نفس کار سپاهی می‌کند
۴
آنکه سنگی می‌نهد در راه مااز برای خویش چاهی می‌کند
صفحهٔ ۱ از ۳