خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۳۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نازنینا، حسن و خوبی با وفا بهتر بودگر وفا ورزی بهر حالی ترا بهتر بود
۲
گر نباشد لطف طبع و حسن خلق و عز نفسنقش دیواری ز صد ترک ختا بهتر بود
۳
تکیه بر خوبی نشاید کرد کان ده روزه‌ایستوندران ده روز اگر باشد وفا بهتر بود
۴
گر بهای خون ما خاک تو باشد عیب نیستزانکه خاک چون تویی از خون ما بهتر بود
صفحهٔ ۱ از ۲