خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۳۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
میان ما و تو دوری به اختیار نبودمرا زمان فراق تو در شمار نبود
۲
گذار بود مرا با تو هر دمی ز هوسبه منزلی، که هوا را در آن گذار نبود
۳
حدیث گفتن و اندیشه از رقیبی نهبهم رسیدن و تشویش انتظار نبود
۴
به چند گونه مرا از تو بوسه بود و کنارکه هیچ گونه ترا از برم کنار نبود
صفحهٔ ۱ از ۲