خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۳۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غیر ازو هر چه هست بازی بودما و من قصهٔ مجازی بود
۲
زود بگذر، که اصل ذات یکیستوین صفت‌ها بهانه‌سازی بود
۳
تو ز دستش بداده‌ای، ورنهدوست در عین دلنوازی بود
۴
نفس کافر ترا ازو ببریدهر که او نفس کشت غازی بود
صفحهٔ ۱ از ۲