خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۳۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که از برگ و از نوا گویدمشنو کز زبان ما گوید
۲
بندهٔ خانه‌زاد باید جستکو ترا سر این سرا گوید
۳
آنکه از کوی آشنایی نیستکی سخن‌های آشنا گوید؟
۴
چو مقامیست هر کسی را خاصاز مقامی که هست وا گوید
صفحهٔ ۱ از ۳