خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۴۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پاکبازان را چه خارا و چه خز؟گر به رنگی قانعی در خرقه خز
۲
جامه گه ازرق کنی، گاهی سیاهجامه خود دانی، تو مردم را مرز
۳
آخرت زندان تن خواهد شدناین که بر خود می‌تنی چون کرم قز
۴
گر تو ایزد را بدین خواهی شناختنیک دور افتاده‌ای، سودا مپز
صفحهٔ ۱ از ۳