خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۴۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من بدین خواری و این غربت از آن راه درازبه تمنای تو افتاده‌ام، ای شمع طراز
۲
آمدم تا به در خانه سلامت گویمبه ملامت ز سر کوچه کجا گردم باز؟
۳
گر چه در شهر ترا هم نفسان بسیارندنفسی نیز به احوال غریبان پرداز
۴
آز بسیار به دیدار تو دارد دل ماتا بر ما ننشینی ننشیند آن آز
صفحهٔ ۱ از ۳