خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۴۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا، که صفهٔ ما بوریای میکده بسبه خورخانه نسیم هوای میکده بس
۲
ز میر و خواجه ملولیم، بعد ازین همه عمرحضور و صحبت رند و گدای میکده بس
۳
به منعمان بهل آواز چنگ رندان راترانهٔ سبک از جار تای میکده بس
۴
ز قلیه‌های بزرگان سر که پیشانیمرا سه جرعهٔ بر ناشتای میکده بس
صفحهٔ ۱ از ۲