خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۴۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بنمای روی خویش، که غیر از تو هر چه هستدیدیم و بی‌غروب نبودند و بی‌افول
۲
یا یک زمان به جانب ما نیز میل کنیا خود جواب ما بده ار گشته‌ای ملول
۳
ترسم رسول دین تو گیرد، بدین سببتقصیر میکنم ز فرستادن رسول
۴
تا شد به عشق روی تو مشهور نام مناندر زمانه فارغم از شهرت و خمول
صفحهٔ ۱ از ۲