شعر را زندگی کن
خلوتی با اوحدی مراغه‌ای

غزل شمارهٔ ۴۹۶

غزلیات

❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧
❦
۱
من بادهٔ عشق نوش کردمچون مست شدم خروش کردم
۲
هر عربده‌ای که باده انگیختبا زاهد خرقه‌پوش کردم
۳
هر کس که زما و من سخن گفتاو را به دو می خموش کردم
۴
چون هوش برفت از رقیباناین بار حدیث هوش کردم
صفحهٔ ۱ از ۲
در حال بازیابی جای مطالعه…متن شعر در گنجور وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
خلوت سه‌گاهسه‌تار · Leyth