خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۵۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مدتی من به کار خود بودمبا خود و روزگار خود بودم
۲
صورتی چند نقش می‌بستمگر چه صورت نگار خود بودم
۳
به دیدار کسان شدم ناگاهگر چه هم در دیار خود بودم
۴
بدر هر حصار می‌گشتمنه که من در حصار خود بودم؟
صفحهٔ ۱ از ۲