خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۵۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه پیش ازین من بیگانه آشنای تو بودم؟چه جرم رفت؟ که مستوجب جفای تو بودم
۲
نهان شدی ز من، ای آفتاب چهره، هماناچو ذره شیفته عمری نه در هوای تو بودم؟
۳
غریب شهر توام، بر غریب خود گذری کنچنان شناس که: خاک در سرای تو بودم
۴
به شهر خویش چو بیگانگان مرا ز در خودمدار دور، که دیرینه آشنای تو بودم
صفحهٔ ۱ از ۳