خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۵۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دی ره می‌خانه باز یافته بودمکار طرب را بساز یافته بودم
۲
جمله به می‌دادم و به مطرب و ساقیهر چه به عمری دراز یافته بودم
۳
آنچه نه عشق تو بود و رندی و مستیعین دروغ و مجاز یافته بودم
۴
راه دل رازدار بسته زبان رادر حرم اهل راز یافته بودم
صفحهٔ ۱ از ۳