خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۵۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سخن بگوی چو من در سخن نمی‌باشمکه در حضور تو با خویشتن نمی‌باشم
۲
چو بوی پیرهنت بشنوم ز خود برومچنان که گویی در پیرهن نمی‌باشم
۳
به وقت دیدنت ار در دعا کنم تقصیرز من مگیر، که آن لحظه من نمی‌باشم
۴
مرا اگر چه بسی عیب هست، شکر کنمکه در وفا چو تو پیمان‌شکن نمی‌باشم
صفحهٔ ۱ از ۳