خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۵۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یارب، تو حاضری که ز دستش چه میکشم؟وز عشوه‌های نرگس مستش چه میکشم؟
۲
صد نوبت آزمودم و جز بند دل نبوددیگر کمند زلف چو شستش چه میکشم؟
۳
چون آهوان به حکم خطا حلق خویشتندر حلقه‌های سنبل پستش چه میکشم؟
۴
گفتم: به دامنش بکشم گرد از آسمانچون گرد بر ضمیر نشستش چه میکشم؟
صفحهٔ ۱ از ۲