خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۵۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پر از دل مپرس، ای پری، من چه دانم؟ز مردم تو دل می‌بری، من چه دانم؟
۲
چه گویی: بدان تا کجا شد دل تو؟ز من چون تو داناتری، من چه دانم؟
۳
مرا چند پرسی که: لاغر چرایی؟تو این بنده می‌پروری، من چه دانم؟
۴
ز من صبر جستی و عقل و سکونتپریشانم، این داوری من چه دانم؟
صفحهٔ ۱ از ۲