خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۵۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر شبی چارهٔ این درد جدایی بکنماز شب طرهٔ او روز نمایی بکنم
۲
ور به دست آورم از شام دو زلفش گرهیتا سحر بر رخ او غالیه سایی بکنم
۳
سرزنش می‌کندم عقل که: در عشق مپیچبروم چارهٔ این عقل ریایی بکنم
۴
از برای سخن عقل خطایی باشدکه به ترک رخ آن ترک ختایی بکنم
صفحهٔ ۱ از ۳