خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۵۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو آتشست به گرمی هوای تابستانبده دو کاسه ازان آب لعل، یا بستان
۲
هوای عشق و هوای می و هوای تموزسه آتشند، که خواری کنند با مستان
۳
بیار شیره و پرکن شراب و نقل بنهبریز سوسن و گل بر در سرا بستان
۴
ز هر حدیث به آواز مطربی کن گوشکه عندلیب ز مرغول او برد دستان
صفحهٔ ۱ از ۲