خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۵۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یاران و دوستداران جمعند و جام گردانمطرب همیشه گویا، ساقی مدام گردان
۲
قومی در انتظاریم، این جا دمی گذر کنوین قوم را به لطفی از لب غلام گردان
۳
گوینده گشته مطرب وانگه کدام گفتن؟گردنده گشته ساقی و آن گه کدام گردان؟
۴
ساغر ز سیم ساده با آب لعل دایرمجمر ز زر پخته با عود خام گردان
صفحهٔ ۱ از ۲