خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۵۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلا،خوش کرده ای منزل به کوی وصل دلداراندگر با یادم آوردی قدیمی صحبت یاران
۲
ز خاکت بوی عهد یار می‌یابد دماغ منزهی!بوی وفاداری، زهی!خاک وفاداران
۳
خوشا آن فرصت و آن عیش و آن ایام و آن دولتکه با مطلوب خود بودم علی رغم طلب‌گاران
۴
بمان ،ای ساربان،ما را به درد خویش و خوش بگذرکه بار افتاده همراهی نداند با سبک باران
صفحهٔ ۱ از ۳