خلوتی با اوحدی مراغهای
غزل شمارهٔ ۶۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سر دل گویی، ز جان اندیشه کندر دلش دار، از زبان اندیشه کن
۲
لاف کشف و غیب دانی میزنیاز خدای غیب دان اندیشه کن
۳
در زمین از آسمان گویی سخنای زمین، از آسمان اندیشه کن
۴
یا ز دین آشکارا شرم داریا ز دانای نهان اندیشه کن
صفحهٔ ۱ از ۳