خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۶۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سر بارندگی دارد دو چشم تند بار منکه فتح‌الباب هجرانست و تحویل نگار من
۲
مرا چون ماه در عقرب خوش آمد روی و زلف اواز آن نیکی نمیبینم، که بد بود اختیار من
۳
من آن چرخم، که از جانست مهرم در میان دلمن آن صبحم، که از اشکست پروین در کنار من
۴
مرا روی چو تقویمست و به روی جدولی خونینکه حکم آن نشد، منسوخ چون تقویم پار من
صفحهٔ ۱ از ۴