خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۶۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای مکان تو از مکان بیرونسر امرت ز کن فکان بیرون
۲
در وجودی و از وجود به دردر جهانی و از جهان بیرون
۳
آسمان و زمین تو داری، تواز زمین وز آسمان بیرون
۴
فتنه‌ای در میان فگنده ز عشقخویشتن رفته از میان بیرون
صفحهٔ ۱ از ۳