خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۶۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن تیر غمزه را دل خلقی نشانه بینانگشت رنگ داده و انگشتوانه بین
۲
روی سیاه چرده و زلف سیاه کارچشم سیاه تنگ خوش جاودانه بین
۳
در باغ عارضش ز برای شکار دلزلف چو دام بنگر و خال چو دانه بین
۴
با آن غرور و غفلت و خردی و بیخودییک بوسه زو طلب کن و پنجه بهانه بین
صفحهٔ ۱ از ۲