خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۶۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای آنکه، نیست جز بر یار انتعاش توبس می‌خروشد آن سخن دل‌خراش تو
۲
زرقی همی فروشی و شهری همی خریدخل گزاف بنگر و خرج بلاش تو
۳
گویی که: دین پرستم و دنیا پرست نهوانگه ز بیست خواجه فزون‌تر معاش تو
۴
بر روی راه این دو سه حیوان، به راستیکمتر ز دام نیست دم دانه‌پاش تو
صفحهٔ ۱ از ۲