خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۶۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل من خستهٔ یاریست بی‌توتنم در قید بیماریست بی‌تو
۲
مرا گوییکه: بی‌من جان همی دهکرا خود غیر ازین کاریست بی‌تو؟
۳
ترا در سر دلازاریست بی‌منمرا با خود دلازاریست بی‌تو
۴
تو فخری میکنی بر من، چه حاجت؟مرا از خویش خود عاریست بی‌تو
صفحهٔ ۱ از ۲