خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۶۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر چه زان ما گشتی، سر ما چه دانی تو؟ورچه مات می‌خوانیم، این دعا چه دانی تو؟
۲
چون ز خود نشد خالی هیچ نفس خودبینتاز خدا سفر کردن، در خدا چه دانی تو؟
۳
شب چو خفته می‌باشی تا به روز در خلوتگر هدر شودخونی، یا هبا چه دانی تو؟
۴
ای که مرد معنی را زیر خرقه می‌جوییآن کلاه داران را در قبا چه دانی تو؟
صفحهٔ ۱ از ۳