خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۶۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای مدد تیره شب از موی توروز مرا روشنی از روی تو
۲
بر سر آنم که: شوم یک سحرخاک نسیمی که دهد بوی تو
۳
خاک شوم، تا مگر آرد مراباد محبت به سر کوی تو
۴
باز به گوش تو رساند مگرقصهٔ ما حاجب ابروی تو
صفحهٔ ۱ از ۲