خلوتی با اوحدی مراغهای
غزل شمارهٔ ۶۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زود شود باز بستهٔ توعاشق از دام جستهٔ تو
۲
رونق گل میبرد همیشهعارض چون لاله دستهٔ تو
۳
آن شکرینی، که وقت بوسهقند بریزد ز پستهٔ تو
۴
رحم، که بر هم شکست ما راطرهٔ در هم شکستهٔ تو
صفحهٔ ۱ از ۳