خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۷۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای ز زلفت عقل در دام آمدهنرگست با فتنه همنام آمده
۲
نازکست اندام سیمینت چو گلای سرا پایت به اندام آمده
۳
گِردِ صبح صادق رخسار توچین زلفت پردهٔ شام آمده
۴
دیگ سودای ترا دل در دماغپخته بسیاری، ولی خام آمده
صفحهٔ ۱ از ۲