خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۷۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ازین نرگس و گل غرورم مدهوزین عود و شکر بخورم مده
۲
چو بیمار عشقم علاجم بکنچو غم‌خوار مهرم سرورم مده
۳
بس این انتظارم به فردا و دیدگر وعدهٔ دیر و دورم مده
۴
ز لطف تو گر در جهنم یمیستبنارم درانداز و نورم مده
صفحهٔ ۱ از ۳