خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۷۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن خط عنبرین که چو آبش نبشته‌ایمشک ختاست، گر چه صوابش نبشته‌ای
۲
هر نامهٔ جمال که در باب حسن تستزان خط مشک رنگ جوابش نبشته‌ای
۳
از دور چشم بد به رخت نامه‌ای نبشتبر لب از « ان یکاد» جوابش نبشته‌ای
۴
آورده‌ای به دیدهٔ من خط خون و مستحکمت روان، اگر چه بر آتش نبشته‌ای
صفحهٔ ۱ از ۲